Persephone mythe

Persephone mythe

Demeter woonde op Sicilië, een eiland in de Middellandse Zee, samen met haar dochter Persephone, voor wie ze haar leven zelfs wilde riskeren. Persephone was jong en mooi, bloedmooi, zodat ze leek op een van de lentebloemen die opbloeiden als haar moeder de aarde aanraakte met haar handen. Soms waren Persephone en haar moeder voor dag en dauw buiten om viooltjes te plukken of om te dansen en te spelen. Ook hielp Persephone haar moeder dikwijls met haar werk. Maar op een dag kwam Hades (god van de onderwereld) plotseling uit de onderwereld en reed over de aarde in zijn donkere wagen, getrokken door onsterfelijke paarden, die sneller waren dan alle andere. Hij verlangde naar een knappe jonkvrouw, met wie hij wilde huwen en met haar zo de troon delen. Maar er was niemand die het vrolijke zonlicht wilde ruilen voor het sombere koninkrijk onder de grond, ook al bood Hades hun de prachtigste juwelen. Persephone was juist met haar vriendinnen in de weide, toen Hades voorbijreed. Het gras reikte tot haar knieën en ze bukte zich om de geurende bloemen rondom te plukken. Hades zag het groepje vrolijke jonge meisjes, ze waren allen bloedmooi, maar Persephone vond hij de knapste onder hen. Zij moet mijn koningin worden en de troon met mij delen', mompelde de sombere koning in zichzelf. En omdat hij wist dat zijn pogingen om haar het hof te maken tevergeefs zouden zijn, greep hij Persephone onverwacht beet en droeg het tegenspartelende meisje naar zijn wagen. Pijlsnel vlogen de onsterfelijke paarden over de weide, waar Persephones vriendinnen geschrokken achterbleven. De paarden gingen steeds harder, want Hades wilde de onderwereld bereiken voor Demeter haar dochter miste. Ze moesten een rivier oversteken, maar daar trok de koning zich niets van aan, want hij wist dat zijn paarden hem veilig naar de overkant zouden brengen zonder hun vaart te minderen. Toen ze de rivier naderden begon het water echter te stijgen. Al spoedig stond het zó hoog dat Hades begreep dat hij er nooit overheen zou komen. Hij greep zijn scepter en stampte er driemaal mee op de grond. Toen scheurde de aarde open en de paarden renden de afgrond in. Enkele ogenblikken later was Hades met Persephone in zijn eigen rijk aangekomen. Toen de koning het jonge meisje ontvoerde en naar zijn wagen droeg had zij luid geschreeuwd en haar vader Zeus gesmeekt haar te redden. Maar geen enkele god had haar gehoord, behalve Hecate, een geheimzinnige godin, wier gezicht half verborgen was achter een sluier. Een zeer zwakke echo van het hulpgeroep werd uiteindelijk door Demeter opgevangen. Haar hart kromp ineen van pijn toen ze de stem van haar dochter herkende en ze rende weg om Persephone te zoeken. Eerst haastte ze zich naar haar eigen woning, want misschien zou ze daar een spoor vinden van haar dochter. Maar de kamers waren verlaten. Negen dagen lang zwierf Demeter met een brandende fakkel in de hand over de aarde. Ze treurde zo om haar dochter dat ze niet wilde eten of drinken. Op de tiende dag ging Hecate naar haar toe en vertelde dat ze de stem van Persephone had gehoord op de dag dat haar dochter werd ontvoerd, maar dat ze geen idee had wie haar ontvoerd had. De diepbedroefde moeder zocht verder, terwijl haar angst steeds groter werd, en eindelijk kwam ze bij de zonnegod. Hij vertelde haar dat Hades haar dochter had weggevoerd naar de onderwereld. In haar wanhoop liet Demeter toen al haar plichten links liggen en daardoor teisterde een verschrikkelijke hongersnood de aarde. Er heerste grote ellende in het land en ten slotte gingen de mensen zwak en uitgehongerd naar Demeter om haar te smeken de aarde weer te zegenen. Maar het hart van de godin was door droefheid versteend en onbewogen luisterde ze naar de smeekbeden van de uitgehongerde bevolking. Ze zei dat ze niets voor hen kon doen zolang ze haar dochter niet terug had. Demeter zette haar zoektocht verder. Tenslotte keerde ze echter naar Sicilië terug. Op een dag, toen ze langs de oever van een riviertje liep, murmelde het water vrolijk en er spoelde een gordel aan, vlak voor haar voeten. Demeter bukte zich om die op te rapen en zag dat het de gordel was van Persephone, haar dochter droeg die op de dag van de ontvoering. Het meisje had hem in de rivier geworpen op het ogenblik dat de wagen in de afgrond verdween, in de hoop dat haar moeder hem zou vinden. De gordel kon Demeter niet helpen haar dochter terug te krijgen, maar toch was ze er heel blij mee en ze bewaarde hem als een schat. Ten slotte ging ze, ten einde rade, naar Zeus om hem te smeken haar Persephone terug te geven. Als zij terugkeert, zullen de mensen weer voedsel krijgen en de oogst zal overvloedig zijn", riep ze uit. De god, geroerd door het verdriet van de moeder en de ellende van de mensen, beloofde dat Persephone naar de aarde terug zou mogen keren als ze geen voedsel gegeten had in de tijd die ze in de onderwereld had doorgebracht. Geen woorden kunnen de vreugde beschrijven waarmee Demeter zich naar de onderwereld spoedde. Daar vond ze haar liefste dochter, die niet meer kon glimlachen en aldoor maar huilde van verlangen naar haar moeder en het lieve zonlicht. Maar helaas! Juist die dag had Persephone granaatappelpitten gegeten. Voor elk pitje dat ze had opgegeten moest ze nu ieder jaar zes maanden bij Hades verblijven. De overige zes maanden zouden moeder en dochter altijd samen mogen doorbrengen. Demeter was dus elk jaar zes maanden lang gelukkig omdat ze haar dochter bij zich had, en op aarde was het dan lente en zomer. Maar als de tijd kwam dat Persephone naar de onderwereld moest terugkeren, werd Demeter heel bedroefd en ook de aarde werd droef en koud. Het was herfst en winter op de wereld tot Persephone terugkeerde.

Leuk artikel? Like en deel het!

Musthaves voor jouw Corfu vakantie!

Wandelen op Corfu

Wandelen op Corfu

met 21 rondwandelingen
Nederlandstalig
paperback € 16,95
ANWB Extra

ANWB Extra

+ grote kaart
Nederlandstalig
paperback € 10,95
Wat en Hoe

Wat en Hoe

+ hoogtepunten Corfu
Nederlandstalig
paperback € 16,95
Kaartgids

Kaartgids

combi van kaart en gids
Nederlandstalig
paperback € 10,99